Parcelacja grupowa

Parcelacja grupowa (fragment opracowania)

Zasady og├│lne

W poprawnie realizowanym zespole wyst─Öpuj─ů, zgodnie z historycznym rozwojem miast, dwie komplementarne si┼éy :

  • Scentralizowana (gmina, pa┼ästwo) ÔÇô kszta┼étuj─ůca szkielet, determinuj─ůca ÔÇ×miejscaÔÇŁ, zabezpieczaj─ůca, reguluj─ůca i kontroluj─ůca rozw├│j ÔÇ×ca┼éo┼ŤciÔÇŁ, d─ů┼╝─ůca do pe┼énego podporz─ůdkowania dzia┼éalno┼Ťci w imi─Ö interes├│w ÔÇ×ca┼éo┼ŤciÔÇŁ i ka┼╝dego obywatela ┼╝yj─ůcego na danym terytorium,
  • Zdecentralizowana (inwestor i developer) ÔÇô wieloo┼Ťrodkowa, wype┼éniaj─ůca szkielet, realizuj─ůca okre┼Ťlone inwestycje, d─ů┼╝─ůca do niekontrolowanego rozwoju i zabezpieczenia pe┼éni potrzeb w┼éasnych z pomini─Öciem interesu ca┼éo┼Ťci.
  • Zr├│wnowa┼╝ona gra mi─Ödzy tymi dwoma zespo┼éami si┼é stanowi o prawid┼éowo┼Ťci przekszta┼écania przestrzeni i obywateli w niej ┼╝yj─ůcych.

W naszych warunkach, w sferze regulacji przestrzennych za istot─Ö zr├│wnowa┼╝enia uzna─ç nale┼╝y :

  • minimum ogranicze┼ä bezwzgl─Ödnie mo┼╝liwych do egzekwowania i egzekwowanych,
  • maksimum swobody umo┼╝liwiaj─ůcej najsprawniejsz─ů realizacj─Ö inwestycji bez niszczenia podstawowego szkieletu ca┼éo┼Ťci i uprawnie┼ä, jakie posiada ka┼╝dy obywatel,

konkretna inwestycja musi w swej skali i warto┼Ťci by─ç wielokrotnie mniejsza od ca┼éo┼Ťci skali i warto┼Ťci przestrzeni zarz─ůdzanego miasta-gminy.

Poprawno┼Ťci stosunk├│w mi─Ödzy wymienionymi si┼éami wyra┼╝aj─ůca si─Ö konstruktywn─ů, realn─ů dzia┼éalno┼Ťci─ů inwestycyjn─ů i eksploatacyjn─ů mo┼╝liwa jest w wypadku jednoznacznego okre┼Ťlenia wzajemnych praw i obowi─ůzk├│w sformalizowanych w obop├│lnej umowie, w kt├│rej strony s─ů r├│wnorz─Ödne wobec prawa. Krytycznym czynnikiem w stosunkach mi─Ödzy si┼éami jest dwoisto┼Ť─ç roli jak─ů wype┼énia si┼éa scentralizowana ÔÇô gmina, pa┼ästwo. Z jednej strony obowi─ůzkiem jej jest dzia┼éanie na rzecz ka┼╝dego, stwarzanie warunk├│w, pobudzanie, zabezpieczanie mo┼╝liwo┼Ťci indywidualnego dzia┼éania, obs┼éugiwanie, z drugiej strony egzekwowanie dzia┼éalno┼Ťci indywidualnej, zgodnej z regu┼éami ustalonymi dla terytorium ca┼éo┼Ťci.

Umiej─Ötno┼Ť─ç pe┼énienia tej roli i mo┼╝liwo┼Ť─ç kontroli dzia┼éa┼ä tej si┼éy przez ka┼╝dego jest warunkiem koniecznym do budowy, a p├│┼║niej eksploatacji miasta.

Cech─ů dzia┼éa┼ä konkretnego inwestora jest to, ┼╝e buduj─ůc sw├│j (swoje) dom ÔÇô przekszta┼éca i uzupe┼énia ca┼éo┼Ť─ç ÔÇô buduje element organizacji ÔÇô miasto i to musi by─ç od niego wyegzekwowane.

Istot─ů dzia┼éa┼ä odpowiedzialnego za ca┼éo┼Ť─ç (w┼éadza miejska) jest to, ┼╝e realizuje miasto stwarzaj─ůc warunki do budowy szeregu niezale┼╝nych inwestycji i to musi by─ç od niego wyegzekwowane. Zestaw ┼Ťwiadcze┼ä umo┼╝liwiaj─ůcych indywidualne inwestowanie musi by─ç zapewniony przez odpowiedzialnego za ÔÇ×ca┼éo┼Ť─çÔÇŁ i prawnie egzekwowany przez jednostk─Ö.

Te dwie si┼éy musz─ů mie─ç wyra┼║nie wyznaczone pola dzia┼éa┼ä w przestrzeni. Dla si┼é zdecentralizowanych musi by─ç szereg niezale┼╝nych teren├│w dzia┼éa┼ä, a terenami ┼é─ůcz─ůcymi je oraz urz─ůdzeniami zapewniaj─ůcymi mo┼╝liwo┼Ť─ç ┼╝ycia w koncentracji miejskiej (komunikacja, ┼é─ůczno┼Ť─ç, energia, woda, powietrze, energia s┼éo┼äca, odprowadzanie ┼Ťciek├│w i nieczysto┼Ťci) musz─ů zajmowa─ç si─Ö, odpowiedzialne za ca┼éo┼Ť─ç, w┼éadze miasta

Skala tych teren├│w, zar├│wno ÔÇ×ca┼éo┼ŤciÔÇŁ jak teren├│w dzia┼éa┼ä niezale┼╝nych oraz proporcje mi─Ödzy nimi r├│wnie┼╝ stanowi─ů o efektywno┼Ťci budowy i eksploatacji miasta.

Mi─Ödzy jednorodnie i kompleksowo realizowanym zespo┼éem miejskim, a domem dla jednej rodzimy na parceli wyst─Öpuje szereg form po┼Ťrednich. Istot─ů rzeczy jest znalezienie takiej skali terenu ÔÇô parceli i odpowiadaj─ůcej jej skali inwestycji (g┼é├│wnie budownictwa mieszkaniowego), aby da┼éy one mo┼╝liwo┼Ť─ç zachowania zalet (korzy┼Ťci p┼éyn─ůcych z dzia┼éa┼ä wsp├│lnych i mo┼╝liwie najmniejszej eliminacji zalet dzia┼éalno┼Ťci indywidualnej).

Niemo┼╝liwe jest, z uwagi na r├│┼╝norodno┼Ť─ç pogl─ůd├│w i mo┼╝liwo┼Ťci, jednoznaczne zdeterminowanie skali inwestycji budownictwa mieszkaniowego, dlatego podstawowa wielko┼Ť─ç terenu ÔÇô parceli musi by─ç na tyle du┼╝a, by mo┼╝na j─ů dzieli─ç, na mniejsze cz─Ö┼Ťci, zgodnie z rzeczywista potrzeb─ů

Założenia społeczne :

  • umo┼╝liwienie satysfakcjonowania wielu ÔÇô wielu determinuje kszta┼ét ca┼éo┼Ťci,
  • umo┼╝liwienie narastania i scalania r├│┼╝nych indywidualnych dzia┼éa┼ä,
  • zapewnienie wzgl─Ödnie szerokiej mo┼╝liwo┼Ťci wyboru, wsp├│┼éuczestnictwa, wsp├│┼édzia┼éalno┼Ťci w tworzeniu w┼éasnego ┼Ťrodowiska, jego przekszta┼écenie, dostosowywanie do nowych potrzeb,
  • przej┼Ťcie z hierarchicznej organizacji taylorowskiej na organizacj─Ö grup partnerskich,
  • zr├│wnowa┼╝enie jednoczesnego wyst─Öpowania przeciwie┼ästwa np. : izolacja ÔÇô integracja, wyb├│r ÔÇô determinacja, produkcja ÔÇô konsumpcja, obs┼éuguj─ůcy ÔÇô obs┼éugiwany, specjalizacja ÔÇô uniwersalizacja, zagro┼╝enie ÔÇô bezpiecze┼ästwo,
  • zmniejszenie specjalizacji stref aktywno┼Ťci spo┼éecznej, (wzgl─Ödne zaspokojenie w jednej przestrzeni strefy produkcji, us┼éug, mieszkania, rekreacji),
  • dostosowanie rozwi─ůza┼ä przestrzennych i organizacyjnych do stale wzrastaj─ůcego zakresu i komplikacji potrzeb jednostki w ramach rodziny, grup spo┼éecznych i ich zmienno┼Ťci w czasie znacznie kr├│tszym, ni┼╝ techniczna trwa┼éo┼Ť─ç przestrzeni uformowanej dla pierwotnego zakresu tych potrzeb (nowo zrealizowane b─Ödzie przekszta┼écone)

Założenia przestrzenne

Celem polityki kszta┼étowania zespo┼é├│w miejskich powinno by─ç stosowanie ┼Ťrodk├│w nadaj─ůcych nowemu zespo┼éowi charakteru miasta. Kszta┼étowanie zespo┼é├│w mieszkaniowych w spos├│b gwarantuj─ůcy zgodno┼Ť─ç struktury przestrzennej ze struktur─ů spo┼éeczn─ů zespo┼é├│w, umo┼╝liwiaj─ůcy identyfikacj─Ö mieszka┼äc├│w ze swoim terytorium, okre┼Ťleniem jego umiejscowienia i odr─Öbno┼Ťci:

  • strukturalizacj─Ö przestrzeni : publiczna ÔÇô place, ulice, pasa┼╝e, parki, skwery (wsp├│lna w r├│┼╝nych skalach), osiedlowa, kolonijna, podw├│rkowa, prywatna (mieszkanie, ogr├│dek przydomowy)
  • strukturalizacj─Ö programu r├│wnoleg┼é─ů do strukturalizacji przestrzeni,
  • przestrzeganie zachowania granicznych, dopuszczalnych ze wzgl─Öd├│w spo┼éecznych wielko┼Ťci element├│w struktury, zbli┼╝enie programu obs┼éugi do miejsc zamieszkania :

dekoncentracja sieci us┼éugowej, preferencja dla ma┼éych, zintegrowanych z zabudow─ů mieszkaniow─ů plac├│wek handlu, gastronomii, rzemios┼éa itp. , ograniczenie wyst─Öpowania du┼╝ych obiekt├│w do teren├│w centr├│w osiedli, dzielnicy, miasta,

zbli┼╝enie miejsc pracy do teren├│w zamieszkania, wprowadzenie na tereny osiedli i ┼Ťr├│dmie┼Ť─ç :

miejsc pracy w plac├│wkach nieuci─ů┼╝liwej produkcji i us┼éug (preferencje dla zak┼éad├│w zatrudniaj─ůcych kobiety i osoby niepe┼énosprawne),

r├│┼╝norodno┼Ť─ç typ├│w i form ┼Ťwiadczenia us┼éug, tworzenie wielofunkcyjnych ci─ůg├│w grupuj─ůcych r├│┼╝norodne obiekty i zwi─ůzane z nimi miejsca pracy.